Update: 01.03.2013

Restauracja z kandelabrem gazowym
Wieża Bismarcka w Lęborku

Planowanie budowy

Zrzeszenie Upiększania Miasta w Lęborku planowało przed rokiem 1910 założenie i obsadzenie parku (obecnie Park Chrobrego)na Wzgórzu Wilhelma (obecnie Góra Parkowa), we wschodniej stronie miasta. Prócz tego w najwyższym punkcie Lęborka ( na Wzgórzu Wilhelma) miało zostać ulokowane zaopatrzenie w wodę w budynku wieży, która miała być zarazem dostępna jako wieża widokowa.

Budowę wodociągu rozpoczęto 01.04.1910. Wodociąg do wieży poprowadzono ze źródeł z Okalic, ok. 10 km na południowy-wschód od Lęborka.

Budowlę zaprojektował miejski budowniczy Wendel z Lęborka. Zarówno finansowanie wieży jak i wysokość kosztów budowlanych nie są znane.


Prace budowlane

Pierwotnie Wieża Bismarcka nie posiadała zewnętrznego tynku, budowlę otynkowano później. Dolną część wieży olicowano dodatkowo kamieniem polnym. Cokół, schody i taras wykonano z granitu.

Brak jest wskazówek dotyczących nazwiska budowniczego i uczestniczących w budowie firm budowlanych.

Zakończenie prac budowlanych nastąpiło 20.04.1912.


Opis wieży (podczas inauguracji otwarcia)

Wysoka na 31 m Wieżą Bismarcka w Lęborku zaprojektowana została jako wieża widokowa i wieża ciśnień z instalacją ogniową.

Budowla posiada rzut poziomy czworoboku o wymiarach 8,60 m x 8,20 m. Po stronie wschodniej do masywnego budynku przylega masywna przybudówka, która połączona jest z nim dachem szczytowym.

W górnej części wieży następuje podział fasady, ozdobiony lizenami i gzymsami.

Po stronie południowo-wschodniej dobudowana jest okrągła wieżyczka z wyjściem na platformę widokową na dachu. Do oświetlania wieży magistrat zainstalował na czterech narożnikach platformy kandelabr gazowy.

Do wieży od strony frontowej dobudowano restaurację.


Historia wieży

Uroczyste otwarcie wieży przeprowadzono w roku 1912. Do wieży przylegała bezpośrednio „Restauracja Wieża Bismarcka” (powierzchnia 15,50 m x 3,50 m).

Po II. wojnie światowej wieża używana była w dalszym ciągu do celów zaopatrzenia w wodę. Restauracja była zamknięta.

W 1989 roku budowlę ogrodzono stalowym drutem. W roku 1992 wieża była niedostępna dla zwiedzających.

W maju 1993 wieża służyła jako wieża ciśnień. Budynek restauracji został rozebrany. Powstałe przez to płaszczyzny wykorzystano jako tarasy, odgraniczone prostymi metalowymi balustradami. Ozdobne gzymsy i lizeny na wysokości bocznej wieżyczki zostały zlikwidowane. Arkady otynkowano na jasno. Wschodnia klatka schodowa została również zlikwidowana.


Linki

Google Maps

Google Earth


Źródła

- Seele, Sieglinde: Lexikon der Bismarck-Denkmäler, wyd. Imhof-Petersberg, 2005, str. 243
Seele, Sieglinde, Mannheim (archiwum Seele): BISMARCK-TURM von LAUENBURG/Pommern


Zdjęcia

- Jörg Bielefeld, Remscheid (widokówki historyczne)
- Heiko Folkerts, München (zdjęcia, sierpień 2003)
- Krzysztof Kierek, Polen (zdjęcia, maj 2007)


Tłumaczenie na język polski – Marek Mosoń, Wrocław