Update: 13.06.2013

Otto von Bismarck
Żelazny kanclerz

Otto von Bismarck (1815 – 1898) był pierwszym kanclerzem zjednoczonego cesarstwa niemieckiego. Od roku 1862 premier i minister spraw zagranicznych. Dążył do zjednoczenia Niemiec pod hegemonią Prus. W wyniku wojny austriacko – pruskiej (1866), doszło do utworzenia Związku Północnoniemieckiego, którego Bismarck został kanclerzem. Zwycięska wojna z Francją (1870 – 1871) doprowadziła do ostatecznego zjednoczenia Niemiec w 1871r.

Dzisiaj jest niemal rzeczą niewyobrażalną, żeby naród oddawał politykowi po jego dymisji taką cześć, jak Bismarckowi. Obecnie w dobie mediów, obszernie informuje się społeczeństwo o wszystkich słabych miejscach i błędnych decyzjach osób mających wpływ na politykę. Gloryfikacja niemieckiego polityka byłaby w dzisiejszych czasach nie do pomyślenia. Tym bardziej zdumiewającym jest jedyny w swoim rodzaju fenomen czci Bismarcka (Mit Bismarcka).

Ponad 100 lat po śmierci Bismarcka pozostało jeszcze wiele budowli, które mają zachować pamięć o Bismarcku.

Strony te nie służą dalszej gloryfikacji Bismarcka, a ich oglądanie może odbywać się dzisiaj bez stawiania go na mitologicznym piedestale. Obok sukcesów Bismarcka na arenie międzynarodowej, należy również widzieć jego porażki w polityce wewnętrznej. Należałoby się również przyjrzeć taktycznym środkom, jakimi dysponował Bismarck w ówczesnym czasie.

Godnym polecenia jest poznanie „nowszej” historii Niemiec. Liczne wieże i pomniki mogą się jeszcze temu przysłużyć, spełniając w ten sposób swoją rolę.


Link:

Otto von Bismarck (Wikipedia)


Tłumaczenie na język polski – Marek Mosoń, Wrocław